มีเหมือนไม่มี

นกยูงบนยอดยางในป่าใหญ่
มีความสุขกว่านกกระจอกเกาะสายไฟเท่าใดกัน
เศรษฐีเมื่อมั่งมีเกินไป
ต่างก็ต้องอิจฉาความสุขของชาวนา
ไม่ว่าเกียรติยศ หรือชื่อเสียง
เมื่อมีจนถึงที่สุดแล้ว
ก็กลับเหมือนไม่มี
จุดสุดท้ายของการอยากมี
มิใช่อยู่ที่ได้มี
แต่อยู่ที่ความรู้สึกว่ามี
มีแล้วไม่มีความสุข จึงเหมือนไม่มี
ไม่มีแต่ปรกติสุข จึงเหมือนมี
มีโดยไม่ยึดมั่น ถือมั่น จึงเป็นสุขที่แท้

สะสม และยึดถือ ครอบครองสิ่งใดไว้มาก
ชีวิตก็ต้องทนทุกข์ แม้ปากจะพร่ำปฏิเสธ
เมื่อไม่มีแต่ปรกติสุขอยู่ได้
ไยไม่ดีกว่าเสียความสุขที่แท้
เพื่อแสวงหา หรือหวงแหนความสุขจอมปลอม

ความอายย่อมเกิดขึ้น

เมื่อเราเอาแต่สนใจ

ความรู้สึกนึกคิดของผู้อื่น

มากกว่าคุณค่าของการกระทำของเรา

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้น ม.6/5

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: