ความผิดหวัง

ถ้าเราไม่เบียดเบียนชีวิตใด
เพื่อความหวังของเราแล้ว
ความหวังจะเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจไฉน

ความหวังที่สร้างความสดชื่น เบิกบาน
เป็นความหวังที่ควรหวังต่อไป
ถ้าเราไม่ยอมเป็นทาสของความหวังแล้ว
ความหวังจะไม่ทำให้เราผิดหวังเลย

ชีวิตที่พบแต่ความผิดหวังนั้น
เพราะเขาทำเพื่อความหวังมากกว่าความจริง

จงใช้ชีวิตตอบสนองความเป็นจริงเฉพาะหน้า
แล้วรอคอยความหวังต่อไป
ด้วยความเข้าใจและสดชื่น เบิกบาน
แม้ไม่สมหวัง ก็สร้างมันขึ้นมาใหม่

ความผิดหวังเป็นธรรมดาของชีวิต
โศกเศร้าเสียใจ ก็ไร้ประโยชน์
ด้วยความหวัง และความผิดหวังไม่ใช่ความผิด

นายจรัญ พุกดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้นม.6/5

ความปรารถนา

เมื่อเริ่มความปรารถนา
ความรุ่มร้อนกระวนกระวายเริ่มแผ่ซ่าน
ผิดถูกเริ่มถูกบิดเบือน

ไร้ความปรารถนา
เฉื่อยชาครอบงำ
ความพอดีหมดไป

ปรารถนาโดยไม่ปรารถนา
สรรค์สร้างเย็นอุรา
คล่องแคล่วว่องไว
กิจทั้งปวง…
ย่อมสำเร็จลงได้เมื่อเริ่มต้นกระทำ

ความต้องการ

ล้วนรอคอยความเข้าใจ

เก็บกด ทำลาย ผลักไส

มิใช่เส้นทางสิ้นทุกข์

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้นม.6/5

ทรัพย์สมบัติ

ทรัพย์สมบัติภายนอก
หาก็ยาก เก็บก็ยาก
แต่คนก็อุทิศชีวิตแสวงหา

ทรัพย์สมบัติภายใน
ไม่ต้องหา ไม่ต้องซุกซ่อน
แต่ผู้ใดอยากได้เล่า

ไร้ทรัพย์สมบัติภาพในเสียแล้ว
ทรัพย์สมบัติ และเกียรติยศภายนอก
ยิ่งแสวงหา ยิ่งยุ่งยาก ยิ่งปวดร้าว

เมื่อไร้ทรัพย์สมบัติภายนอก
คุณธรรมที่แท้ก็ง่ายที่จะเกิดขึ้น
เพราะในความยากจนทนทุกข์
ชีวิตจึงจ่ายที่จะค้นพบคุณค่าของชีวิต

การไม่ทำให้สิ่งมีชีวิตเป็นทุกข์
การช่วยขจัดความทุกข์ให้สิ่งมีชีวิต
เป็นทรัพย์สมบัติที่ต้องเก็บไว้ด้วยการกระทำ

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้น ม.6/5

ความเบื่อหน่าย

เมื่อพยัคฆ์ใหญ่ในกรง
คิดถึงป่าดงอันสุขสบาย
ความเบื่อหน่ายย่อมย่ำยีจิตใจของมัน

เมื่อสิ่งแวดล้อมไม่ดีหนีได้ก็หนีไป
แต่ถ้าไม่อาจหลักหนี
ก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะไปเบื่อหน่าย

เมื่อเกิดความเบื่อหน่าย
อย่าเก็บกดไว้ด้วยการหลอกลวงตนเอง
เพราะยิ่งเก็บกด มันยิ่งทวีกำลังมากขึ้น

อย่ามัวเบื่อหน่ายอยู่เลย
ชีวิตต้องการความสดชื่น เบิกบาน
คิดหรือทำอะไรสักอย่างเพื่อชีวิตจะดีกว่า

การหาอะไรทำ และทำอย่างตั้งใจ
เพื่อใครสักคน หรือเพื่อคนทั้งมวล
เป็นวิธีกำจัดเหตุแห่งความเบื่อหน่ายได้ดีที่สุด

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้นม.6/5

มีเหมือนไม่มี

นกยูงบนยอดยางในป่าใหญ่
มีความสุขกว่านกกระจอกเกาะสายไฟเท่าใดกัน
เศรษฐีเมื่อมั่งมีเกินไป
ต่างก็ต้องอิจฉาความสุขของชาวนา
ไม่ว่าเกียรติยศ หรือชื่อเสียง
เมื่อมีจนถึงที่สุดแล้ว
ก็กลับเหมือนไม่มี
จุดสุดท้ายของการอยากมี
มิใช่อยู่ที่ได้มี
แต่อยู่ที่ความรู้สึกว่ามี
มีแล้วไม่มีความสุข จึงเหมือนไม่มี
ไม่มีแต่ปรกติสุข จึงเหมือนมี
มีโดยไม่ยึดมั่น ถือมั่น จึงเป็นสุขที่แท้

สะสม และยึดถือ ครอบครองสิ่งใดไว้มาก
ชีวิตก็ต้องทนทุกข์ แม้ปากจะพร่ำปฏิเสธ
เมื่อไม่มีแต่ปรกติสุขอยู่ได้
ไยไม่ดีกว่าเสียความสุขที่แท้
เพื่อแสวงหา หรือหวงแหนความสุขจอมปลอม

ความอายย่อมเกิดขึ้น

เมื่อเราเอาแต่สนใจ

ความรู้สึกนึกคิดของผู้อื่น

มากกว่าคุณค่าของการกระทำของเรา

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้น ม.6/5

บ…………บ้า

สมองที่ไรการนึกคิดเพื่อสร้างสรรค์
ไม่ช้าก็เฉื่อยชา ปัญญาอ่อน

การครุ่นคิดอย่างหนัก และซับซ้อน
ไม่ได้เป็นสาเหตุของการบ้า
การนึกคิด เพื่อตนเองนั่นแหละสาเหตุสำคัญ

การนึกคิดอยู่กับงาน
มิใช่จะทำให้คนบ้าหรือไม่บ้า
ทั้งนี้ขึ้นกับว่าการงานนั้นเพื่อใคร

ยิ่งคิดจะให้ยิ่งเบิกบาน
ยิ่งคิดจะเอายิ่งใกล้บ้า

การให้อภัย และคิดช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ
ใช่จะเป็นการรักษาสุขภาพจิตที่ดีที่สุดเท่านั้น
ยังเป็นการพัฒนาชีวิตที่ดีที่สุดอีกด้วย

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่ 16 ชั้นม.6/5

การพักผ่อน

จิตใจมีขีดแห่งการต้านทุกข์อยู่จำกัด
ย่อมมีเวลาอ่อนเพลีย พลาดพลั้งเป็นธรรมดา
จงเรียกหากำลังใจด้วยการพักผ่อนเถิด

การพักผ่อนที่ดี
คือการอยู่กับธรรมชาติอย่างมีความหมาย
คือการอยู่กับมิตรสหายหรือครอบครัวอย่างอบอุ่น

เปิดประตูแห่งดวงใจ
ออกรับความจริงของชีวิตดีกว่า
ไม่มีใครตายเพราะความทุกข์ในใจดอก
ถ้าเขาไม่ยอมเป็นทาสของมัน

จงพักผ่อนให้พอดีเถิด
เมื่อชีวิตมีกำลังใจขึ้นใหม่แล้ว
การต่อสู้ดิ้นรนก็จะดำเนินต่อไป
พร้อมกับการเรียนรู้ความเป็นไปของชีวิต

การได้ทำความดี
เป็นรางวัลสูงสุด
ของความดีอยู่แล้ว

นายจรัญ พุดจัตุหรัด เลขที่16 ชั้น ม.6/5

Previous Older Entries